![Hoe een encefalitis teek van een normale te onderscheiden](https://parasitex.bigbadmole.com/wp-content/uploads/2019/09/tick-2329990_640-300x169.jpg)
Blij u te verwelkomen op mijn blog! Weet je, we hebben stereotypen op elk gebied. Als een grote mug malaria is, als het een teek is, moet er iets worden verpest over encefalitis.
Niet elke teek is echter een drager van encefalitis. Natuurlijk moet je hier niet volledig op vertrouwen: het is beter om je voor te stellen hoe je een encefalitis-teek onderscheidt van een gewone. Daar wil ik vandaag in mijn materiaal over praten. Alle details staan hieronder.
De inhoud van het artikel:
- 1 Hoe een encefalitis-teken te onderscheiden van een gewone parasiet
- 1.1 Is het mogelijk door externe tekenen te achterhalen dat de parasiet een door teken overgedragen encefalitisvirus is
- 1.2 Verschillen tussen soorten door teken overgedragen encefalitis van verwante soorten
- 1.3 De enige manier om erachter te komen of de teek encefalitis is of niet
- 1.4 Hoe en waar een vinkje te nemen voor analyse
- 1.5 Wat te doen als het niet mogelijk was om de infectie van de parasiet te analyseren
- 1.6 Wanneer u zich helemaal geen zorgen hoeft te maken over tekeninfectie
- 2 Hoe een encefalitis-teek op verschillende manieren te onderscheiden van een gewone teek
- 2.1 Encefalitis Tick Overzicht
- 2.2 Hoe een encefalitis teek van een gewone (eenvoudig) te onderscheiden
- 2.3 Door externe tekens
- 2.4 In het lab
- 2.5 Wanneer u zich geen zorgen kunt maken over tekeninfectie
- 2.6 Hoe een encefalitis teek van een normale te onderscheiden
- 2.7 Hoe ziet de bijtsite eruit?
- 2.8 Encefalitis Tick-informatie
- 2.9 Wat is het verschil tussen taiga en Siberische teek
- 2.10 Waar encefalitis teken voorkomen
- 2.11 Aanvullende tekens
- 3 Encefalitis teek
Hoe een encefalitis-teken te onderscheiden van een gewone parasiet
Het is niet zo eenvoudig om een encefalitis te onderscheiden van een gewone teek, maar de oplossing voor dit probleem wordt van cruciaal belang als de beet zich voordoet in een epidemiologisch achtergebleven regio.
Inderdaad, als de parasiet encefalitis is, kan deze met enige waarschijnlijkheid de veroorzaker van door teken overgedragen encefalitis overbrengen en, mogelijk, aan het einde van de incubatietijd, zal de patiënt een ziekte ontwikkelen met al zijn formidabele symptomen.
Gezien het dodelijke gevaar van deze ziekte, wordt het noodzakelijk om zo snel mogelijk een cursus noodpreventie te ondergaan.
En dit is moeilijk, duur, lang en rekening houdend met de realiteit van het werk van huishoudelijke medische instellingen, het is ook niet erg prettig (bijna niemand houdt van de wachtrijen in de poliklinieken).
Als een persoon wordt gebeten door een niet-geïnfecteerde teek, zijn er geen complexe acties vereist. Het is voldoende om het op de juiste manier van de huid te verwijderen en de wond te desinfecteren.
Dit is veel eenvoudiger dan het voorkomen van encefalitis en zeker veiliger dan de behandeling van deze ziekte. Dus hoe bepaal je of de teek die je uit de huid hebt gehaald encefalitis is of niet? Laten we het goed doen.
Is het mogelijk door externe tekenen te achterhalen dat de parasiet een door teken overgedragen encefalitisvirus is
Alleen al qua uiterlijk is het onmogelijk om een encefalitis-teek te onderscheiden van een die geen vector van infectie is. De aanwezigheid van het virus in het lichaam van de parasiet manifesteert zich niet extern - noch in lichaamsvorm, noch in kleur, noch in gedrag. Geïnfecteerde teken hebben geen duidelijke tekenen van infectie.
Bovendien zal zelfs een vergrootglas of een microscoop niet helpen om dit te doen, dat wil zeggen dat het niet zal werken om dergelijke individuen thuis te onderscheiden.
Met andere woorden, het is niet eenvoudig om erachter te komen of de teek in de natuur encefalitis is.Dit kan zelfs niet worden gedaan door een deskundige acaroloog die goed in staat is om de soorten teken te bepalen en ze van elkaar te onderscheiden.
In feite worden 14 door teken overgedragen encefalitisvectoren geïdentificeerd als 14 soorten teken die qua uiterlijk redelijk op elkaar lijken, maar ook bepaalde uiterlijk- en kleurkenmerken hebben die het mogelijk maken om ze van elkaar te onderscheiden en van andere soorten die het veroorzakende agens van de ziekte niet verdragen.
Van deze 14 soorten zijn er in de overgrote meerderheid van de gevallen twee infectiedragers:
- Hondenvink (ook bekend als Europese bosvink);
- en niet veel anders dan de Taiga-teek.
De eerste is verantwoordelijk voor gevallen van encefalitis in de landen van West-Europa, in Oekraïne, Wit-Rusland en in het westen van Rusland (bijvoorbeeld in de regio Kaliningrad), de tweede - in Siberië en het Verre Oosten.
Dit betekent dat een specifieke soort - een encefalitis-teek - niet bestaat. Er zijn verschillende soorten, verschillende morfologisch en ecologisch, die het virus kan dragen. Aan de andere kant zijn zelfs de meest kwaadaardige virusdragers niet besmettelijk.
Bovendien wordt volgens dezelfde statistieken slechts 2 tot 6% van de gebeten mensen besmet nadat ze door geïnfecteerde teken zijn gebeten zonder passende maatregelen te nemen.
Daarom zullen in die regio's waar er een risico is op infectie met door teken overgedragen encefalitis, van de 10 duizend beten, maximaal 24 leiden tot de ontwikkeling van de ziekte.
Volgens statistieken verzameld in ziekenhuizen is de gemiddelde incidentie van door teken overgedragen encefalitis bij alle gebeten mensen die hulp zoeken ongeveer 0,50-0,55% (ongeveer 5 mensen per 1000 gebeten).
Gezien het aantal mensen dat na een beet niet naar de dokter gaat, is deze indicator zelfs nog lager - ongeveer dezelfde 0,2-0,3% (20-30 geïnfecteerd per 10.000 beten).
Voor door teken overgedragen borreliose is deze indicator 1,5 keer hoger - ongeveer 1,3% voor mensen die officieel zijn geregistreerd wanneer ze naar het ziekenhuis gaan.
Dit betekent op zijn beurt dat zelfs een tekenbeet die absoluut een drager van het virus is, niet noodzakelijkerwijs tot infectie zal leiden.
De belangrijkste conclusie kan worden getrokken: door externe tekenen kan men nooit zeggen of een teek is geïnfecteerd of niet, en nog meer zal het niet mogelijk zijn om onmiddellijk te begrijpen of een parasiet een persoon met een beet heeft besmet.
Desalniettemin is het door het verschijnen van een bloedzuiger mogelijk om de waarschijnlijkheid (geen feit, maar juist een kans) te bepalen dat het encefalitis is. Om dit te doen, heb je nodig:
- Beoordeel de regio waarin de beet plaatsvond;
- Begrijp dat de parasiet behoort tot de familie van ixodide teken;
- Bepaal indien mogelijk of hij tot de dyade van de belangrijkste dragers behoort - dit is een hond of een taiga-teek.
Simpel gezegd, als het mogelijk was om te bepalen dat een ixodide-teken een persoon beet in een gebied dat epidemisch gevaarlijk is voor door teken overgedragen encefalitis, dan is de kans op infectie niet langer nul.
Als het bij onderzoek van de parasiet mogelijk was om een hond of taiga-teken erin te herkennen, dan is de kans op infectie nog groter. Vervolgens zullen we overwegen door welke tekens het mogelijk is om een mogelijke door teken overgedragen encefalitis-drager te herkennen ...
Verschillen tussen soorten door teken overgedragen encefalitis van verwante soorten
De eerste taak bij het bepalen van het type teek in ons geval is te begrijpen dat het tot de ixodid-tekenfamilie behoort.
Encefalitis wordt alleen overgedragen door ixodide teken. Als het in een regio met hoog epidemiologisch gevaar was dat dit soort parasiet het beet, dan is het waarschijnlijk dat het een persoon met een virus kan infecteren.
Nog meer kansen om besmet te raken met een beet als een taiga of een hondentik uit het lichaam werd verwijderd. Uiterlijk lijken ze erg op elkaar.
Het is praktisch onmogelijk voor een niet-specialist om ze te onderscheiden, omdat de betrouwbare verschillen tussen hen te onbeduidend zijn - dit zijn de structurele kenmerken van de proboscis en het lichaamsschild. Maar onderscheid maken tussen deze soorten heeft geen zin: beide met dezelfde waarschijnlijkheid kunnen infectiedragers zijn.
U kunt vertegenwoordigers van deze twee soorten onderscheiden van familieleden in de ixodid-tekenfamilie op kleur: taiga en hondtikken op volwassen leeftijd hebben een duidelijk zichtbaar zwart of donkergroen schild en een bruin lichaam. Als ze verzadigd zijn, wordt hun lichaam verschillende keren groter en wordt het lichtgrijs.
Je moet ook teken kunnen onderscheiden van sommige bloedzuigende insecten. In het bijzonder, in het bos en taiga-zones met ixodiden, kun je bloedzuigervliegen gemakkelijk verwarren, de meest voorkomende en beroemde daarvan zijn bloedzuigerherten (het wordt ook een elandenteken genoemd).
Deze vliegen vallen verschillende grote dieren en mensen aan, en hebben de neiging in hun haar te klimmen en tussen hen in te bewegen.
Bloedzuigers achtervolgen hun prooi tijdens de vlucht, maar klampen zich vast aan wol of huid, laten hun vleugels vallen en beginnen bloed te zuigen - zo'n vleugelloos individu wordt gemakkelijk verward met een teek.
Het belangrijkste: bloedzuigers verdragen geen encefalitis en infecteren in het algemeen geen personen met infecties. Gelet op het voorgaande is het in het geval van een tekenbeet alleen met een bepaalde waarschijnlijkheid mogelijk om aan te nemen of het kan worden geïnfecteerd met een virus of niet. Maar om er precies achter te komen, zijn compleet andere onderzoeksmethoden nodig ...
De enige manier om erachter te komen of de teek encefalitis is of niet
Je kunt toch ontdekken dat een teek die een persoon heeft gebeten, besmet is met het door teken overgedragen encefalitisvirus, alleen door de resultaten van een speciaal laboratoriumonderzoek. De essentie van deze studie is eenvoudig:
- Een gebeten persoon redt de parasiet op welke manier dan ook (bij voorkeur levend - dit kan binnen een paar dagen na de beet worden gedaan), zet hem in een lege fles, luciferdoosje of zelfs in een plastic zak en neemt hem mee naar het laboratorium;
- In het laboratorium worden met behulp van speciale microbiologische methoden (voornamelijk een ELISA-test, minder vaak een PCR-analyse) bepaalde weefsels van de parasiet onderzocht en de aanwezigheid van door teken overgedragen encefalitis-pathogeen daarin;
- Als de ziekteverwekker wordt gedetecteerd, concludeer dan dat de teek besmettelijk is. Als de ziekteverwekker niet wordt gedetecteerd, wordt de parasiet herkend als niet geïnfecteerd.
Dergelijke studies zijn zeer effectief. Het is heel eenvoudig om viraal RNA in tekenweefsels te detecteren met behulp van toegankelijke en goedkope methoden.Zulke analyses worden binnen een paar uur uitgevoerd en geven een resultaat met een hoge mate van nauwkeurigheid. Ze maken het ook mogelijk om te bepalen of een persoon noodhulp van de ziekte nodig heeft.
Het is duidelijk dat het risico op infectie groter zal zijn voor een jager of een toerist, van wie enkele tientallen teken die zijn gegeten, zijn verwijderd, dan voor een persoon die in een park rustte en één zojuist gezogen parasiet had verwijderd. Deze cijfers laten zien dat niet elke gebeten persoon dringende maatregelen nodig heeft.
Er moet aan worden herinnerd dat, zelfs als de bloedzuiger besmettelijk is, de kans op het ontwikkelen van een ziekte bij een persoon die door hem is gebeten zonder maatregelen te nemen, ongeveer 2-6% is.
Dat wil zeggen, zelfs na een positief testresultaat van een teek in een laboratorium, is het helemaal niet nodig dat de ziekte zich ontwikkelt. Niettemin is het risico van de ontwikkeling ervan voldoende reden om noodmaatregelen te nemen.
Hoe en waar een vinkje te nemen voor analyse
In regio's met een hoog epidemiologisch gevaar van door teken overgedragen encefalitis wordt de analyse van verwijderde teken voor infectie uitgevoerd in de meeste laboratoria in klinieken en ziekenhuizen.
De methode voor noodonderzoek van teken werd aanvankelijk getest in Krasnojarsk, Irkoetsk, Tomsk, Novosibirsk, Omsk en Jaroslavl, en toen het goede resultaten liet zien, werd het in de meeste steden van Rusland, Wit-Rusland en Oekraïne in de praktijk gebracht.
Om de analyse zelf uit te voeren of erachter te komen waar u het vinkje voor onderzoek kunt dragen, kunt u in de volgende instellingen (telefonisch beschikbaar):
- In elke kliniek of ziekenhuis (en op het platteland - in de EHBO-post of bij de plaatselijke huisarts);
- In elke meldkamer;
- In de dichtstbijzijnde tak van het Sanitair en Epidemiologisch Station;
- In privé-laboratoria en diagnostische ruimtes;
- In de centra van Rospotrebnadzor.
In het geval van een hap, bel gewoon een van deze voorzieningen en ontdek waar te gaan. Ze zullen het adres van het laboratorium of het telefoonnummer per telefoon vermelden.
Als het slachtoffer de teek niet zelfstandig kan verwijderen of bang is om het te doen, dan kan de arts in de kliniek alle nodige manipulaties uitvoeren en de parasiet zelf passeren voor analyse.
De kosten voor het analyseren van een teek voor encefalitis variëren van 300 tot 700 roebel, afhankelijk van de regio en het prestige van de kliniek (laboratorium).
De kwaliteit en nauwkeurigheid van de analyses zijn hetzelfde in zowel openbare als particuliere laboratoria. Het voordeel van overheidsinstellingen is de lagere analysekosten, maar in privéklinieken is er minder wachtrij en is de hele procedure comfortabeler en sneller.
Een vinkje voor analyse moet zo snel mogelijk worden gebracht. Als hij leeft, kan hij gewond raken wanneer hij van de huid wordt verwijderd, wat tot zijn onmiddellijke dood zal leiden.
Een dode parasiet kan maximaal 3 dagen na de dood worden onderzocht, dus als hij tijdens de verwijdering is gedood, moet hij onmiddellijk naar het laboratorium worden gebracht. Als de teek levend is, moet deze in een verzegelde container worden geplaatst en voor analyse worden afgeleverd.
Alleen wanneer het tijdens deze periodes wordt uitgevoerd, zal het het gewenste resultaat opleveren en met een grote waarschijnlijkheid de ontwikkeling van een infectie voorkomen.
Als het gedurende deze tijd niet mogelijk was om de parasiet voor verificatie af te leveren, dan kunt u niet langer gedoe: het maakt niet uit of het is geïnfecteerd of niet, de deadlines zijn al gemist (u moet echter nog proberen om het onderzoek uit te voeren).
Discussie is de vraag of het de moeite waard is om een uitgebreide analyse van de parasiet op door teken overgedragen encefalitis en borreliose uit te voeren.
Het grootste gevaar van door teken overgedragen encefalitis is de complexiteit van de behandeling en de afwezigheid van zeer effectieve antivirale middelen.
Dit komt door de hoge incidentie van invaliditeit en overlijden in geval van ziekte. Kalkborreliose is gemakkelijker en succesvoller behandeld vanwege het feit dat de ziekteverwekker ervan gevoelig is voor antibiotica.
Daarom, als door teken overgedragen encefalitis gemakkelijker en veiliger is om te voorkomen vóór de ontwikkeling van de ziekte, en daarom is het de moeite waard om een tekenanalyse en noodpreventie uit te voeren, dan is borreliose met tijdige diagnose gemakkelijker te genezen.
Bovendien is de kans om het met een beet op te lopen ook laag. Over het algemeen is het beter om de instructies op te volgen van een specialist die de epidemiologische situatie in het gebied kent.
Als de verwijderde teek geïnfecteerd bleek te zijn met het door teken overgedragen encefalitisvirus, dan heeft het slachtoffer de introductie van immunoglobuline nodig als een maatregel om de ontwikkeling van de ziekte in noodgevallen te voorkomen. Overleg over verdere acties zal worden gegeven door een arts in de instelling waar het onderzoek is uitgevoerd.
Wat te doen als het niet mogelijk was om de infectie van de parasiet te analyseren
Een situatie is mogelijk waarbij het niet mogelijk was om de teek voor analyse naar het laboratorium te brengen. Daarom is het onmogelijk te begrijpen of het besmettelijk is of gewoon.
Ten slotte kan de gebeten leven in een zeer afgelegen dorp, van waaruit het uiterst moeilijk is om de parasiet snel voor analyse te leveren.
Dit omvat ook de situatie waarin de teek gewoon geen tijd had om binnen 2-3 dagen na de beet voor onderzoek te leveren. Wat te doen in dergelijke gevallen?
Ten eerste is het niet langer nodig om het vinkje te nemen voor analyse. Zelfs het begrip dat hij besmet was met het door teken overgedragen encefalitisvirus of Borrelia, zal niet de basis zijn voor dringende maatregelen: de voorwaarden voor noodpreventie zijn al gemist en het is niet raadzaam om de behandeling te starten zonder de symptomen van de ziekte.
Ten derde moet u de toestand van het slachtoffer nauwlettend volgen. Als er duidelijke symptomen zijn van encefalitis of borreliose, moet u zo snel mogelijk een arts raadplegen.
Tekenen van door teken overgedragen encefalitis na een beet ontwikkelen zich op verschillende tijdstippen - afhankelijk van het subtype van het virus, meestal van 3 tot 14 dagen.
De eerste symptomen van de ziekte zijn koorts, pijn in het hoofd en spieren, koude rillingen, misselijkheid. Als ze verschijnen, moet u het slachtoffer onmiddellijk naar het ziekenhuis brengen.
Wanneer geïnfecteerd met het verre oostelijke subtype van het virus, vloeien beide fasen samen, de algemene symptomen zijn meer uitgesproken, de ziekte verloopt zeer snel.
Wanneer borreliose is geïnfecteerd, ontwikkelt zich koorts in de acute fase van de ziekte en kan erythema migrans verschijnen - ringvormige roodheid rond de beet.
Evenzo, als deze symptomen verschijnen, raadpleeg zo snel mogelijk een arts. Als antibiotica op tijd worden gestart, is de ziekte waarschijnlijk veilig te genezen.
U kunt ook bloedonderzoek doen naar antilichamen tegen door teken overgedragen encefalitisvirus of kalkborreliose. Een analyse van immunoglobulinen voor het TBE-virus wordt binnen 2-3 weken na de beet gegeven en voor borreliose in 3-4 weken.
Zelfs als de eerste antilichaamtest mislukte, is het een maand later nuttig om deze te herhalen. De dynamiek van veranderingen in antilichaamtiter en hun samenstelling zal een belangrijk teken van infectie zijn. Als beide tests voor elke infectie negatief zijn, kunt u rustig ademhalen: de infectie is niet opgetreden.
Wanneer u zich helemaal geen zorgen hoeft te maken over tekeninfectie
Ten slotte zijn er situaties waarin u zich helemaal geen zorgen kunt maken over de infectie van de teek. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om de infectiviteit van een parasiet te bepalen als deze wordt gebeten in een regio waar encefalitis niet wordt geregistreerd of geïsoleerde gevallen van de ziekte bekend waren.
Verder is een anti-encefalitisvaccin een elementaire veiligheidsmaatregel wanneer u naar een regio reist met een verhoogd risico op door teken overgedragen encefalitis.
Het zorgt ervoor dat na een beet, zelfs met een geïnfecteerde parasiet, een persoon niet ziek wordt. Als het vaccin wordt toegediend, is het niet nodig om uit te zoeken of de teek besmettelijk is of niet. Maar om naar zo'n regio te gaan zonder vaccinatie en dan door het bos te wandelen is onredelijk.
Als de teek nog niet is gebeten, maar eenvoudig op het lichaam of op kleding wordt gevonden, veegt u deze gewoon weg. Zonder een beet wordt het virus niet door de huid overgedragen en is het onmogelijk om besmet te raken door een parasiet die over de huid kruipt.
Hoogstwaarschijnlijk is dit geen teek, omdat het lange tijd bloed zuigt - van enkele uren tot enkele dagen, en als een beet wordt gedetecteerd, is het met een zuigende parasiet.
Hoe het ook zij, in elk geval na een tekenbeet is het het meest correct om de mogelijkheid te vinden om contact op te nemen met een arts (bij voorkeur een specialist in infectieziekten) en hem te raadplegen.
Hij zal zeker kunnen zeggen hoe hij zich in een bepaalde situatie bevindt, waar en wanneer hij hulp kan zoeken. Volg de aanbevelingen is veel redelijker en veiliger dan onafhankelijk de infectie van de teek bepalen en enkele conclusies trekken.
Hoe een encefalitis-teek op verschillende manieren te onderscheiden van een gewone teek
Teken zijn de oudste ongewervelde dieren met een primitieve structuur. De wetenschap kent meer dan 25 duizend van hun soort. Deze naaste familieleden van spinnen en schorpioenen leven in water en bodem, parasiteren op planten en dieren.
In de dierengeschiedenis van Aristoteles noemde Aristoteles ook teken die parasiteren op honden. Teken die zijn geïnfecteerd met encefalitis kunnen het meeste schade toebrengen aan een persoon.
Encefalitis Tick Overzicht
Teken die encefalitis overbrengen komen veel voor in de bossen van Eurazië. Van de honderd teken zijn er zes besmet met het door teken overgedragen encefalitisvirus. Bij geïnfecteerde personen vermenigvuldigt de ziekteverwekker in weefsels en organen zich in de speekselklieren.
Door zich aan zijn slachtoffer te hechten, passeert de parasiet het virus samen met speeksel door de wond en als de dosis voldoende is, kan de ziekte zich ontwikkelen. De infectie wordt ook overgedragen tijdens een aanval door mannen wanneer deze, vanwege de korte duur van de beet, onopgemerkt blijft.
Nadat hij aan een persoon is vastgeklampt, kan een teek ongeveer twee uur over zijn lichaam kruipen voordat hij een plek vindt waar hij zich aan vasthoudt.
De plaatsen van afzuiging worden vaak delen van het lichaam verborgen onder kleding, huidplooien, het achterhoofdgedeelte van het hoofd bedekt met haar, oksels en plaatsen achter de oren.
Hoe een encefalitis teek van een gewone (eenvoudig) te onderscheiden
Ondanks het feit dat de term "encefalitis tick" door artsen wordt gebruikt in de loop van de biologie, wordt het niet gebruikt in de biologie. De wetenschap onderscheidt een familie van ixodide teken (ongeveer 700 soorten), die vaak het encefalitisvirus dragen en gevaarlijk zijn voor de mens.
Toegegeven, er is een andere soort die een gevaarlijke infectie overbrengt, dit zal hieronder worden besproken. Een hondentik, zoals een taiga, bijt zowel honden als mensen.
Waarom precies deze soorten een persoon met een infectie infecteren, is nog onbekend.Er wordt aangenomen dat het virus in Siberië bestond lang voordat het door mensen werd bevolkt, hoewel deze hypothese nog niet wetenschappelijk is bewezen.
Het is mogelijk om het feit van tekeninfectie met encefalitis alleen betrouwbaar te bepalen door laboratoriummiddelen, hoewel het waarschijnlijker is om aan te nemen dat het besmettelijk kan zijn en, daarom, maatregelen te nemen om de mogelijke ontwikkeling van de ziekte te voorkomen. Dus we zullen deze functies overwegen.
Door externe tekens
Omdat de taiga- en hondtikken tot dezelfde familie behoren, zijn ze qua vorm en grootte vergelijkbaar - ongeveer 3-5 mm bij volwassenen.
Taiga-teken hebben een helderdere kleur: hun buikgedeelte is helder oranje of donkerrood van kleur, maar ze verschillen enigszins van vorm, meestal alleen met bredere uit elkaar geplaatste poten.
Hondenvink ziet er niet zo aanstekelijk uit. Het buikgedeelte van mannen kan verschillende grijstinten hebben. Zijn ledematen zijn korter en ze bevinden zich dichter bij het lichaam. Vrouwtjes hebben meestal een zwarte schaal, terwijl deze alleen de voorkant van de achterkant bedekt.
Zeer zelden valt een andere soort ixodide teken die in de Krim en de zuidelijke Kaukasus leeft een persoon aan. Het verschilt van andere variëteiten door de rechthoekige basis van de proboscis en het achterste schild omlijst door eigenaardige coquilles.
Er kan dus worden aangenomen dat u een potentiële vector van encefalitis hebt door de volgende tekenen:
- fel oranje, donkerrood of, omgekeerd, grijze kleur van het buikgedeelte;
- zwart schild dat alleen de voorkant van de rug bedekt (geeft aan dat we geconfronteerd worden met een teek voor een vrouwelijke hond);
- de rechthoekige basis van de proboscis en het slingerframe van het dorsale schild (kenmerkt teken die voornamelijk in de Krim en Transcaucasia leven en zelden mensen aanvallen).
In het lab
Het is mogelijk om ondubbelzinnig te bepalen of een teek een virusdrager is of niet, alleen in een laboratoriumomgeving die speciale laboratoriumtests heeft uitgevoerd.
Indien mogelijk is het beter om de teek levend, intact naar het laboratorium te brengen, in een luchtdichte container te plaatsen en een doek of doek met water erin te doen.
Wanneer u zich geen zorgen kunt maken over tekeninfectie
Je kunt je geen zorgen maken over of de teek is geïnfecteerd met encefalitis of niet, als het gebied waarin het teken hoort niet tot gebieden die endemisch zijn voor deze ziekte.
Elk jaar verandert de situatie echter, teken migreren, wat betekent dat je alleen zeker bent van de zuiverheid van het teken door het aan een speciale analyse voor experts te geven.
Teken met het encefalitisvirus zijn vooral gevaarlijk voor mensen, en er zijn twee manieren om erachter te komen of er een risico is om besmet te raken, en of u zich zorgen moet maken of u bijt, de bloedzuiger visueel inspecteert of specialisten vertrouwt en met laboratoriummiddelen vaststelt of de afwezigheid van infectie in de weefsels en vloeistoffen van de parasiet.
Hoe een encefalitis teek van een normale te onderscheiden
Naarmate de zomermaanden naderen, is het belangrijk om te weten hoe de encefalitis eruitziet, omdat de beten leiden tot de ontwikkeling van gevaarlijke ziekten, en hoe meer informatie de risicogroepen hebben, hoe beter ze zich kunnen voorbereiden om deze parasiet te ontmoeten.
Natuurlijk, zomaar, zonder aanvullend onderzoek, om uit te vinden of deze bloedzuiger een gevaarlijke encefalitis is, werkt het niet. Het moet naar het juiste laboratorium worden gebracht.Maar er moet nog iets worden onthouden.
Hoe ziet de bijtsite eruit?
Als de teek al in een persoon of dier is geplakt, is het erg moeilijk om deze te herkennen. Ten eerste houdt deze parasiet niet van blootgestelde delen van het lichaam.
Hoe te begrijpen of een encefalitis teek heeft gebeten of niet? Als de parasiet al in het menselijk lichaam is gegraven en bloed begint te drinken, is deze aanzienlijk groter geworden - studies hebben aangetoond dat het ongeveer 100 keer is, dus de teek is gemakkelijk op te merken met het blote oog.
Op dit moment lijkt de parasiet op een grijze bonenpit met poten en proboscis. Hoewel hij nog steeds niet genoeg bloed pompte, steekt alleen de buik van de parasiet boven de huid uit.
Het ziet eruit als een zwarte stip omringd door een witte ring. Trouwens, in dit stadium ziet een gewone teek er ongeveer hetzelfde uit.
Ondertussen, ongeacht het type teek, treedt een lichte allergische reactie op de huid op, de wond wordt licht ontstoken en wordt rood.
Als deze laesie duidelijk zichtbaar is, moet de teek voorzichtig worden verwijderd. Hoe eerder dit is gedaan, hoe beter, hoewel het virus toch toch in het bloed kan komen.
Folk recepten worden geadviseerd om de wond te smeren met olie of kerosine. Maar dit is niet de beste optie. Natuurlijk zal dit de teek doden, maar wanneer het uittrekken van zijn lichaam kan breken, en dan is het zelfs nutteloos om het naar het laboratorium te dragen, daar zullen ze ook niets kunnen bepalen.
Siberië en het Verre Oosten worden beschouwd als de habitat van de encefalitis-teek, maar desondanks moet elke parasiet voor onderzoek naar het laboratorium worden gebracht, vooral als een persoon geen vaccin tegen encefalitis heeft. Soms kan het een leven redden - in de ware zin van het woord.
Encefalitis Tick-informatie
Hoewel artsen de term "encefalitis-teken" gebruiken, bestaan er in de biologie in werkelijkheid geen parasitaire soorten, er zijn zogenaamde ixodid-teken en sommige kunnen een persoon met het encefalitisvirus infecteren.
Hoe onderscheid je een ixodidek van andere soorten? Het lichaam van deze parasiet lijkt op een enkele ovale zak, minder vaak een schijfvormige.
Het heeft een gestroomlijnd uiterlijk en verschilt in enige vlakheid (als de bloedzuiger honger heeft). De benen en proboscis zijn gearticuleerd met het lichaam.
Mijten verschillen hierin van andere spinachtige soorten, omdat bij die insecten het lichaam uit de buik en cephalothorax wordt gevouwen.
Het is waar dat de proboscis van een insect in het dagelijks leven meestal het hoofd wordt genoemd, maar vanuit wetenschappelijk oogpunt is dit verkeerd, omdat de proboscis uitsluitend een mondapparaat is en de hersenen van de teek zich in het midden van het lichaam bevinden.
Het lichaam van de parasiet is bedekt met een chitineus skelet; het beschermt zijn schade vrij betrouwbaar. De kleur van de chitineuze laag kan variëren van lichtgeel tot zeer donkerbruin.
Bij volwassenen zijn er vier paar poten uitgerust met zuignappen. Zo'n structuur helpt het insect langs het horizontale en verticale vlak te bewegen.
Het voorste deel van de benen heeft een structuur die helpt om stevig vast te houden aan de huid van een persoon of huisdier: het heeft spikes en tanden.
Je kunt ze niet met het blote oog zien. Dit is echter praktisch niet anders dan een gewone teek, daarom is het beter om te focussen op kleuren.
Wat is het verschil tussen taiga en Siberische teek
Zo'n gevaarlijke ziekte als door teken overgedragen encefalitis, op onze breedtegraden kunnen slechts twee soorten ixodide teken doorgeven. Dit is een taiga-teek en een honden-teek.
Waarom precies deze soorten mensen infecteren met encefalitis is nog onbekend. Er wordt aangenomen dat in dezelfde Siberië het virus over het algemeen bestond lang voordat de eerste mensen daar verschenen, hoewel deze hypothese nog niet is bewezen.
Waarom kan een gewone ixodidek deze gevaarlijke ziekte dragen? Het feit is dat hij het bloed van elk besmet dier kan drinken, en dan zal hij zelf worden geïnfecteerd met het encefalitisvirus en hij zal ook worden overgedragen aan zijn nakomelingen.
En dit geldt voor zowel mannen als vrouwen. Teken leven niet lang, maar u kunt er zeker van zijn dat dit virus altijd bij geïnfecteerde personen blijft en verder wordt overgedragen van dieren en mensen.
Maar in het larvenstadium is het moeilijk om de parasiet op te merken, omdat het lichaam niet langer is dan 0,5 mm. Maar zelfs dan kan deze parasiet als gevaarlijk worden beschouwd. Er zijn nog enkele verschillen tussen de beschreven rassen.
De taiga-teek heeft een helderdere kleur. Het buikgedeelte is helder oranje of donkerrood. In vorm verschilt het enigszins, meestal alleen met bredere poten.
Hondenvink ziet er niet zo "slim" uit. Het buikgedeelte is grijs, soms is het donkerder, soms lichter. Zijn ledematen zijn korter en ze bevinden zich dichter bij het lichaam.
Maar dit alles is alleen van toepassing op mannen. Vrouwtjes hebben meestal een zwarte schaal en bedekt alleen de voorkant van de achterkant. De buik heeft een grote elasticiteit - dit is wat het mogelijk maakt om te rekken wanneer de teek veel bloed drinkt.
Overigens hangen moeilijkheden bij het bepalen van de teek ook samen met het gedrag van mannen en vrouwen. Meestal drinkt het mannetje snel bloed en verlaat het lichaam van zijn meester.
Maar het vrouwtje zou lang moeten duren om zich voor te bereiden op de bevalling, zodat ze minstens een paar dagen en soms een week op het lichaam van de gastheer kan leven.
Zeer zelden vallen mijten van de familie Haemaphysalis een persoon aan. Ze zijn besmet door een ziek dier en kunnen het encefalitisvirus dragen.
Deze verscheidenheid aan parasieten leeft op de Krim en de Kaukasus, houdt van breedbladige en espbossen. Ze verschillen van andere variëteiten in de rechthoekige basis van de proboscis en de achterplaat omlijst door eigenaardige coquilles.
Waar encefalitis teken voorkomen
De habitat van deze bloedzuigende parasieten is vrij breed, ze worden overal in Europa en Rusland gevonden. Er zijn ook in Oost-Azië.
Bovendien zijn deze beten
Veel hangt af van specifieke omstandigheden, maar in het algemeen wordt het grootste aantal gevallen van door teken overgedragen encefalitis-infectie in Rusland geregistreerd in Siberië en het Verre Oosten.
De endemische gebieden voor deze teken omvatten dus gebieden van veel landen, waaronder Tsjechië, Polen, Oekraïne, Roemenië, Wit-Rusland, Noorwegen, Oostenrijk en Zweden.
Omdat zelfs een korte hap voldoende is om een gevaarlijk virus in de bloedbaan te brengen, moeten inwoners van deze landen preventieve maatregelen nemen, niet alleen naar een picknick op het platteland, maar ook naar een stadspark, omdat tot nu toe geen controlemethoden het gewenste resultaat hebben opgeleverd.
In het bijzonder wordt aanbevolen om kleding en broeken met lange mouwen te dragen, geen shorts, zelfs niet in de zomer. Vermijd gebieden waar lang gras en struiken groeien - een hondentik houdt van dergelijke plaatsen.
Aanvullende tekens
Helaas is het niet altijd mogelijk om een tekenbeet te zien, omdat externe tekens onzichtbaar kunnen zijn.Bovendien ontwikkelt het virus, dat door een beet in de wond komt, zich vrij langzaam.
In de eerste 7-10 dagen na infectie kan het helemaal geen ongemak veroorzaken. Bij mensen met een verzwakt immuunsysteem kunnen echter tekenen van infectie eerder verschijnen, 2-4 dagen na de beet.
De meest voorkomende symptomen zijn:
- een sterke temperatuurstijging tot 39 ° C (en soms zelfs hoger), koorts;
- lichaamspijnen en griepachtige malaise;
- zwakte;
- braken;
- hoofdpijn en duizeligheid.
Tegelijkertijd vallen hoge temperatuur en koorts meestal samen met het stadium van actieve ontwikkeling van het virus. In totaal kan het tot 10 dagen duren.
Het gebeurt ook dat nadat de koorts is verdwenen, de remissie begint, die ongeveer een week duurt. Het lijkt een persoon dat hij al helemaal gezond is.
Maar na een korte periode keert de ziekte terug en passeert het virus de bloed-hersenbarrière. Hierdoor treedt schade aan het zenuwstelsel op en gaat encefalitis in een ernstig (hersenvlies) stadium.
Tegelijkertijd lijden die interne organen waarin het virus zich vrij actief ontwikkelt. Dit stadium van de ziekte gaat gepaard met fotofobie en een stijve nek.
Dit betekent dat de nekspieren stijf worden, het is moeilijk voor de patiënt om zijn hoofd naar zijn borst te kantelen. In sommige gevallen wordt hersenweefsel aangetast en treden hallucinaties op.
Het is heel belangrijk om dit te voorkomen en op tijd een arts te raadplegen. De diagnose is des te belangrijker omdat deze symptomen zelf tekenen kunnen zijn van compleet verschillende virale ziekten of CZS-pathologieën.
Daarom moet de arts, die het klinische beeld onderzoekt, ervoor zorgen dat er een tekenbeet was, informatie verzamelen over welke regio's de patiënt bezocht (een encefalitis-teken wordt niet overal gevonden). De teek zelf kan alleen worden onderzocht als de patiënt erin slaagde om deze zonder schade te verwijderen.
Als dit mogelijk is, is het beter om onmiddellijk na een beet onmiddellijk contact op te nemen met een arts, zodat deze ook de parasiet kan verwijderen. Pas na een uitgebreid onderzoek wordt een diagnose gesteld en een passende behandeling voorgeschreven.
Encefalitis teek
Deze parasiet veroorzaakt een zeer ernstige infectieziekte die een persoon kan treffen. Encefalitis teken kunnen zowel een kind als een volwassene bijten, als gevolg van de ontwikkeling van tekenen en symptomen die zo snel mogelijk moeten worden gestopt.
Sterke intoxicatie van het centrale zenuwstelsel begint, het virus dringt door in de hersenen, het ruggenmerg en veroorzaakt intoxicatie. Als de behandeling niet op tijd wordt gestart, kan pathologie leiden tot volledige verlamming of de dood.
Wat is door teken overgedragen encefalitis
Deze ziekte is een natuurlijke focale ziekte, komt alleen in bepaalde gebieden voor. Mijtendragers zijn wilde dieren, de gevaarlijkste foci van pathologie bevinden zich in de volgende gebieden:
- Verre Oosten
- China;
- Regio Kaliningrad;
- Ural;
- Mongolië;
- Sommige delen van Oost-Europa en het Scandinavische schiereiland.
Encefalitis pathologie is een virale ziekte die wordt overgedragen wanneer een persoon door een teek wordt gebeten. Uitbraken van ziekte worden geassocieerd met bezoeken aan mensen met natuurlijke foci van infectie, seizoen en activiteit van parasieten.
Deze ziekte beïnvloedt de hersenen, het ruggenmerg en leidt tot verlamming of zelfs de dood zonder tijdige en adequate behandeling. Pathologie heeft andere namen:
- Russisch Verre Oosten;
- voorjaar en de zomer;
- taiga.
De veroorzaker van door teken overgedragen encefalitis
De oorzaak van de ontwikkeling van de pathologie is het arbovirus van het geslacht van flavivirussen. Door teken overgedragen encefalitisvirus is erg klein, 2 keer kleiner dan het griepvirus, dus het is heel gemakkelijk om de menselijke afweer te overwinnen.
Het virus leeft in de regel in het lichaam van encefalitis ixodid teken, de parasiet treft niet alleen mensen, het kan elk vee bijten.
Dit duidt op 2 mogelijke varianten van infectie met pathologie: via een tekenbeet of voedsel (fecaal-orale route). Er zijn 4 hoofdoorzaken van tekeninfectie:
- Na een hap door insectenspeeksel.
- In de aanwezigheid van wonden of krassen dringt de ziekteverwekker de huid binnen door contact met de ontlasting van de teek.
- Wanneer het probeert de parasiet te extraheren, kan deze barsten en dan komt het virus ook het lichaam van het slachtoffer binnen.
- De veroorzaker wordt aangetroffen in ongepasteuriseerde melk van een dier dat door een teek is aangetast.
Hoe een encefalitis teek van een normale te onderscheiden
Twee soorten ixodide teken kunnen encefalitis overbrengen - honden en taiga. Dit zijn de belangrijkste dragers van infectie, maar in zeldzame gevallen kan infectie optreden bij andere vertegenwoordigers van deze groep insecten die in potentieel gevaarlijke geografische gebieden leven.
Taiga en honden teken zijn vergelijkbaar met elkaar, maar er zijn enkele verschillen die helpen om ze te onderscheiden van andere vergelijkbare insecten:
- Het lichaam van de teek heeft een grootte van 3 tot 5 mm.
- Het schild van de vrouwtjes is hard en zwart en bedekt alleen de voorkant van de achterkant. De buik wordt niet bedekt door een schild, de nagelriem heeft goede elastische eigenschappen, waardoor de teek meer bloed kan drinken (soms overschrijdt het zijn eigen gewicht met tientallen keren).
- De kleur van de taiga-teek is helderder, de buik is fel oranje, soms donkerrood, de ledematen zijn uit elkaar en breed.
- De kleur van de hondentik is minder helder, de buik is lichtgrijs of donkergrijs van kleur, heeft korte ledematen en ligt dicht bij het lichaam.
Incubatie periode
Dit is de tijd waarin het virus na het bereiken van het lichaam de vereiste massa bereikt om de eerste symptomen te laten verschijnen.
De meest effectieve manier om de ziekte te voorkomen is vaccinatie. Encefalitis ontwikkelt zich in verschillende fasen, die verschillen in hun symptomen.
Symptomen na een tekenbeet bij mensen
In zeldzame gevallen begint een persoon fulminante door teken overgedragen encefalitis, die al in een dag manifestaties van pathologie veroorzaakt.
Tekenen van een tekenbeet verschijnen meestal na 7-20 dagen, soms na 30. Tijdens de latente periode blijft het virus zich direct op de plaats van de tekenbeet vermenigvuldigen en verspreidt het zich vervolgens door het bloed. Bij elke vorm van encefalitis bij volwassenen lijken de symptomen hetzelfde:
- spierpijn;
- snelle stijging van de lichaamstemperatuur tot 40 graden, koude rillingen;
- lumbaal, hoofdpijn;
- fotofobie en pijn in de ogen;
- lethargie temidden van lethargie;
- krampen, braken en misselijkheid;
- tong coating;
- snelle ademhaling, zeldzame pols;
- roodheid van de huid op het gezicht en de sleutelbeenderen.
Als de infectie erin is geslaagd de hersenvliezen binnen te dringen, kunnen duidelijke tekenen van schade aan het zenuwstelsel verschijnen: spieren verzwakken, krampen, huid wordt gevoelloos, "kippenvel" lopen vaak door het lichaam.
Bij kinderen zijn de symptomen na een tekenaanval precies hetzelfde, maar er is één verschil - bij kinderen ontwikkelt de ziekte zich sneller en is gecompliceerder. Bij kinderen komen convulsieve aanvallen veel vaker voor tegen de achtergrond van hoge temperaturen.
Informatief: afgelopen voorjaar waren er zoveel teken in de tuin. De hond werd elke dag onderzocht en er werden elke dag 2-3 gevonden. de kleinste. Ze hebben het ook thuis gevonden. Wat was er aan de hand? Invasion? We waren erg bezorgd dat encefalitis ook kan binnendringen, nu weten we het.dat er een incubatietijd is.