![geurige houtkruidrupsband](https://parasitex.bigbadmole.com/wp-content/uploads/2018/01/larva-3043474_960_720-300x143.jpg)
Goedendag. Op mijn site is er een kleine tuin. Ik ben echt dol op verse appels en peren, dus let ik goed op de bomen.
En hun recente inspectie maakte me op mijn hoede: op de kofferbak merkte ik op verschillende plaatsen roodbruine afzettingen op.
Er was geen twijfel - dit is het resultaat van de activiteit van de rups van de geurige timmerman. Het was onmogelijk om uit te stellen, dus begon ik onmiddellijk actieve stappen te ondernemen om mijn tuin te beschermen. Nu zal ik met u details delen over dit ongedierte en hoe ermee om te gaan.
De inhoud van het artikel:
- 1 Het geurige boszeil Cossus cossus L.
- 2 Wat voor soort rups?
- 3 Houtachtige geur (gewoon of wilg)
- 4 Rupsen van geurige houtkruid (Cossus cossus)
- 5 Arboretum geurig
- 6 Cossus cossus
- 7 Maatregelen ter bestrijding van fruitbomen
- 8 Arboretum - Nachtvlinder
- 9 Bijtend hout - een gevaarlijke plaag van appelplantages
Het geurige boszeil Cossus cossus L.
- Synoniemen - Willow Arboretum
- In het Engels - Goat moth
- Klasse - Insecten - Insecta
- Selectie van Lepidoptera (vlinders) - Lepidoptera
- Familie - Timmerlieden - Cossidae
- Biologische groep - Ongedierte van fruit steenvruchten; Ongedierte van fruitzaden; Ongedierte van fruitgewassen; Bosplagen
- Speciale tekens - gemeenschappelijk beeld
De geurige (wilgen) boomdrager is een serieuze plaag voor tuinen en groene ruimtes. De plaag staat vooral bekend om de karakteristieke geur en felle kleur van de rupsen.
Zelfs in de stad, op de grond of op het asfalt van de trottoirs onder de bomen is 10 centimeter houtwormrups te zien tijdens hun verplaatsing naar nieuwe voederplaatsen.
Populier in stedelijke groene ruimtes is ook zwaar beschadigd.
Direct vlinders zelf, onopvallend, onhandig, met een dikke buik en donkergrijze vleugels, worden in juni op boomstammen gevonden.
![Samenvatting gegevens](https://parasitex.bigbadmole.com/wp-content/uploads/2018/01/1.jpg)
Samenvatting gegevens
morfologie
Imago. Vlinders hebben een spanwijdte van 75-100 mm. De voorvleugels van de vlinder zijn donkergrijs of bruinig in talloze zwarte stippen en slagen. De achterste vleugels zijn grijsbruin, met golvende lijnen met een donkerdere kleur. Het lichaam is dicht bedekt met haren, de buik is donker met lichtere dwarse strepen, versmald tot het einde. De achterkant van de borst is wit achter, met een zwarte kraag.
De eieren. Eieren langwerpig, lichtbruin, met donkere strepen, 1,5 mm.
Larven tot 10 cm lang, na het verlaten van de eieren met vleesrode kleur, worden vervolgens geelachtig rood met een bruinrode rug, een glanzende zwarte kop en dorsale schilden.
Geboorde bloem wordt uit de machinaal bewerkte bewegingen gegoten. De bewegingen worden in de stammen geboord, sap gemengd met de uitwerpselen van het ongedierte wordt vrijgegeven van de schadeplaatsen. Poppen zijn donkerbruin, ongeveer 30 mm lang, ingesloten in cocons van stukjes hout.
Voordat het imago verschijnt, wordt de pop eerst uit de coconkop uit de grond of de uitgangsopening van de doorgang in het bos geduwd met ongeveer de helft van de lengte.
ontwikkeling
![Ontwikkelingsfenologie](https://parasitex.bigbadmole.com/wp-content/uploads/2018/01/1-1.jpg)
Imago. Vlinders vliegen in de zomer in juni-juli, leggen eieren in de spleten van boomschors. Ze zijn vooral 's avonds en' s nachts actief. Het vrouwtje legt tot 1000 eieren in kleine hopen gedurende haar hele leven en giet ze met bruine, snel hardende vloeistof.
De eieren. Vlinders hebben geen extra voeding nodig om eieren te leggen. De ontwikkeling van eieren duurt 10-12 dagen.
Na overwintering beschadigen ze het hout, knagen er grote ovale doorgangen in, elke rups is zijn eigen. Ze leven 2 jaar onder de schors. Ze bijten door de gangen van onder naar boven met schuine dwarse gangen en galerijen. In het derde levensjaar verpoppen ze in droge stronken, in passages die in boomstammen worden gesneden of ondiep in de grond.
Pupa. Ze verpoppen in mei-juni, nadat ze eerder een uitlaatklep hadden voorbereid. De popfase duurt 12 tot 45 dagen. De volledige cyclus van plaagontwikkeling is 2 jaar. Vlinders komen uit de poppen in het voorjaar van het 3e jaar.
Morfologisch dichte soort
Volgens de morfologie (externe structuur) van volwassenen zijn vlinders van de soort Cossus modestus het dichtst in de buurt. Ze verschillen van de beschreven soort in grootte - de spanwijdte is niet groter dan 40 mm. Bovendien is bij de mannelijke geslachtsorganen de bovenrand van de valva zonder lobvormige inversie en is de bovenkant van de valva puntig wigvormig.
Geografische prevalentie
Het assortiment geurige houtwormen omvat Oost- en West-Europa, de Kaukasus, West-Siberië, Noord-Afrika, Klein-Azië en West-Azië.
schadelijkheid
Rupsen beschadigen de appelboom, pruim, peer, heel vaak eik, els, berk, vogelkers, populier, wilg en andere boomsoorten in parken, bosgordels en bossen.
Het meest getroffen zijn bomen met zacht hout, aan de randen van het bos, of solitair, gelegen in een veld of in weiden. Beschadigde bomen worden minder resistent tegen verschillende schimmel- en bacterieziekten.
Het eerste levensjaar leven de larven onder de schors van een boom met hele broedsels bestaande uit meerdere tientallen of zelfs honderden individuen in één boom, significante delen van cambium knagen uit, waardoor de schors uitdroogt. Je kunt de schors achter de kofferbak zien liggen.
gevecht
pesticiden:
- Chemische insecticiden: Spuiten tijdens het groeiseizoen: Dimilin, SP
- Biologische insecticiden: Sproeien tijdens het groeiseizoen: Lepidocide, P
Mechanische methoden. Succes in ongediertebestrijding komt van de strijd tegen jonge rupsen die nog steeds in clusters onder de schors leven. Nadat de rupsen zich hebben verspreid en diepere stukken hout zijn gaan beschadigen, is het moeilijker om ze te bestrijden.
Als beschadigde bomen met broedende rupsen worden gevonden, is het noodzakelijk om de dode en achterblijvende schors schoon te maken met een tuinmes, de larven te vernietigen, de wonden te smeren met klei met limoen, tuinvariëteiten, kalk met kopersulfaatoplossing.
Chemische methoden. Op waardevolle boomsoorten worden watten die zijn bevochtigd met insecticiden in de sporen van de rupsen geplaatst om ze te vernietigen.
Ook worden in tuinen, om individuele bomen te behouden die door rupsen zijn beschadigd, organofosforinsecticide-oplossingen in hun doorgangen geïnjecteerd met een rubberen bol of spuit.
Biologische methoden. Rupsen en poppen van de geurige timmerman vernietigen vogels - koekoeken, pika's, mezen, spechten, roeken, eksters, orioles en anderen. Ruiters uit verschillende families besmetten ook ongedierte-rupsen.
Als het weer nat is, sterven sommige plagen aan ziekten veroorzaakt door schimmels en bacteriën. Het aantrekken van insectenetende vogels naar de tuinen kan het aantal geurige houtwormen aanzienlijk verminderen.
Wat voor soort rups?
Een grote onopvallende vlinder die eruitziet als een nachtvlinder en, op dezelfde manier, een nachtelijke levensstijl leidt, kan een behoorlijk grote overlast voor de tuin worden. En het punt zit er zelfs niet in.
Houtachtige geur (Latijnse naam Cossus ligniperda Fr.) is wijdverspreid in heel Rusland. Deze rups is behoorlijk schadelijk voor sommige loofbomen. In de eerste helft van de zomer legt een vlinder eieren in loofbomen aan de onderkant van de stam.
Een bos eieren wordt zorgvuldig met harsachtig sap gegoten, dat het metselwerk stevig op het oppervlak van de kofferbak houdt en beschermt. Rupsen komen snel genoeg uit, eten rond de bovenste laag hout - spinthout en duiken onder de schors, waar ze rustig hun eerste winter doorbrengen.
De reden voor de zoete geur van hout
Interessant is dat de houtworm rups, die opgroeit, van kleur verandert. Nu wordt deze rups alleen roze op de buik en wordt zijn rug bruinrood. Volwassen rups bedekt met dunne haren en reikt tot een lengte van 10 cm.
Bovendien is de geur niet alleen afkomstig van een levende rups, maar ook van een gemummificeerde, behoorlijk sterk. Daaruit kun je zelfs bepalen dat de boom wordt geraakt door een houtworm.
Op veel tuinforums op internet zijn veel gebruikers geïnteresseerd in de reden voor de geur van bomen. Hier is het antwoord - een scherpe azijngeur straalt een houtwormrups uit. En als er veel rupsen zijn, hoor je de geur ervan zelfs op een afstand van enkele meters van de boom. Het kan echter te laat zijn om de boom te redden.
Het feit is dat de vlinder aanvankelijk zijn eieren legt en zieke, verzwakte bomen kiest. Als afzonderlijke exemplaren overleven, is de boom niet in gevaar. Als ze zich in grote aantallen onder de schors ontwikkelen, kunnen ze de boom snel genoeg vernietigen.
En de reden hiervoor is dat het feit van infectie vrij laat wordt ontdekt. Nou, het is niet gebruikelijk om bomen in ons land te snuffelen om houtwormen te identificeren. Maar als er gaten in de kofferbak zitten waarvan de uitlaat bedekt is met boormeel en houtsap, dan is dit het.
Helaas is het in de late stadia van de infectie (wanneer de bladeren opdrogen en het grootste deel van de kroon rondvliegt) al nutteloos om tegen de rups te vechten. Het is belangrijk om besmetting van de omringende bomen te voorkomen.
Beheersmaatregelen
De rups overwintert twee keer onder de schors en maakt lange longitudinale passages in het hout van de bodem naar de bovenkant van de stam met dwarse galerijen, waardoor de sapstroom wordt verstoord. Aan het begin van de derde zomer verpoppen rupsen zich in de onmiddellijke nabijheid van de uitgang naar het oppervlak.
De popperiode duurt van twee weken tot anderhalve maand, waarna een volwaardige vlinder de boezem van zijn inheemse boom verlaat. Soms zoekt een houtwormrups een andere plek om te verpoppen.
Onafhankelijke maatregelen om de timmerman te bestrijden zijn niet erg breed. Als u karakteristieke openingen in de stam zag of zich realiseerde dat de oorzaak van de azijngeur van houtachtige planten de nederlaag van de houtwormrups is, kunt u de volgende maatregelen nemen om de rupsen te beheersen:
- Het is vooral belangrijk om bomen van de tweede helft van juni tot augustus te besproeien met vergif (rimon, confidor Maxi, confidor, arriva, sherpa). Houd rekening met uw eigen veiligheidsmaatregelen. Spuiten met vergif is het beste toevertrouwd aan specialisten.
- Als het mogelijk is om een tip te maken voor de sproeier, probeer dan het gif rechtstreeks in de gaten te gieten.
- Je kunt de bomen bedekken met een mengsel van mullein en klei vóór de vluchtperiode van de vlinders.
- Een andere methode wordt gevonden in de literatuur - in de gaten brengen stukjes watten gedrenkt in koolstofdisulfide.
Houtachtige geur (gewoon of wilg)
![Arboretum geurig](https://parasitex.bigbadmole.com/wp-content/uploads/2018/01/29.jpg)
De grootte van de vlinder is 35-45 mm. Spanwijdte - 68-96 mm. Een dikke vlinder met een massief lichaam, geschilderd in grijze of bruine tinten, met een klein donker patroon. Alle vier vleugels zijn saai, grijsbruin, buik met merkbare grijze en zwarte ringen. In rust vouwt de vlinder vleugels rond het lichaam en ziet eruit als een fragment van een tak.
Gedistribueerd in heel Europa, evenals in Noord-Afrika en Azië. Hij leeft bijna overal waar loofbomen staan. Een voederplant is hout van verschillende hardhoutsoorten, waarin een rups aan doorgangen knaagt. Vlinderjaren in juni-juli, 's nachts actief.
Jonge rupsen leven onder de schors en knagen doorgangen in het bos. Een rups kan drie of vier keer overwinteren voordat hij verpopt. Volwassen rupsen verlaten de boom en verpoppen zich ondergronds in een cocon. Rupsen hebben een scherpe karakteristieke geur.
![Geurige houtkruidrupsband](https://parasitex.bigbadmole.com/wp-content/uploads/2018/01/31.jpg)
Rupsen van geurige houtkruid (Cossus cossus)
De geurige houtworm of wilgenhoutworm (Cossus cossus) is een nachtvlinder van de Woodworm-familie. De spanwijdte van het mannetje is 65-70 millimeter, vrouwtjes - 75-100 millimeter. Het mannetje is iets kleiner dan het vrouwtje.
De voorvleugels van de vlinder zijn van grijsbruin tot donkergrijs met een marmerpatroon en onduidelijke wazige grijs-witte vlekken, evenals donkere dwarse golvende lijnen. Achterste vleugels zijn donkerbruin met matte donkere golvende lijnen.
Geurige houtworm rupsen - xylofaag, voeden zich met hout. Rupsen van de eerste leeftijd van roze of kersenrode kleur, van de laatste leeftijden - bruinrood met een donkerdere rug en zwarte kop.
Aan het einde van hun ontwikkeling bereiken ze een lengte van 80-120 millimeter. Rupsen overwinteren in een kamer geknaagd in het hout aan het einde van de slag in de kofferbak, bedekt met een kurk van boormeel.
Rupsen van de eerste leeftijd houden in groepen, bijten onder de schors en vormen een uitgebreide gemeenschappelijke loop op het oppervlak van de bast. Later beschadigen jonge rupsen de bastlaag en het cambium, waar ze talloze communicerende bewegingen maken gevuld met boormeel en uitwerpselen.
Na de eerste overwintering maakt elke rups een aparte beweging diep in het hout en naar de wortel van de stam, waarin hij zich blijft ontwikkelen. Het verloop van een volwassen rups is een groot breed ovaal gat met een diameter van 12-16 mm.
Op oude bomen met dikke schors in het onderste deel van de stam eten rupsen afzonderlijke lange passages pas uit na de eerste overwintering. Op dunnere stammen met gladde bast dringen rupsen eerder in het hout, meestal binnen een maand na het uitkomen.
Vóór verpopping, meestal aan het einde van de zomer - in de herfst verlaat de rups van de wilgentimmerman de boomstam, begraven zich in de grond er dichtbij, waar hij een dichte zijden cocon bouwt en gronddeeltjes in zijn muren weven. Verpopping in het vroege voorjaar.
Pupa-stadium van 2 tot 6 weken. In de noordelijke regio's van het Europese deel van het land en in Siberië verlaten rupsen geen boomstam in de herfst, maar knagen aan het einde van de loop van de kamer.
Rupsen beschadigen het hout van fruitbomen: peer, appel, pruim, kers, kweepeer, abrikoos, walnoot, persimmon, Europese olijf, wilde olijf, moerbei, duindoorn, evenals wilg, populier, esp, els, es, berk, beuk, eik , esdoorn, iep en anderen.
Beschermende maatregelen: witwassen van stammen, wonden bedekken op bomen met tuinvariëteiten, bekleden van klei met klei met caseïnelijm met toevoeging van insecticide, evenals het omhakken van verzwakte bomen bewoond door rupsen. In tuinen, om individuele bewoonde bomen te behouden, wordt een insecticide-oplossing geïnjecteerd in de rupsbanddoorgangen op de stammen.
Arboretum geurig
Houtachtige geur (Cossus Cossus L.) is wijdverbreid in het Europese deel, in de Kaukasus.
Het beschadigt de appelboom, peer, pruim, eik, els, berk, enz. De geurige houtwormvlinder is vrij groot tot 90 mm. in spanwijdte. Voorvleugels grijsbruin, op donkere punten en vlekken. De achterste vleugels zijn grijsbruin, met matte, donkere golvende lijnen.
Jonge houtachtige rupsen met een geurige rozeachtige kleur. Volwassenen met een bruinrode rug. Het hoofd- en borstschild zijn schitterend zwart. Rupsen voor volwassenen bereiken een lengte van 80-100 mm. De houtworm rupsen worden gekenmerkt door een onaangename specifieke geur.
Bruine pop, in een langwerpige cocon van houtzaagsel vastgemaakt met spinnenwebben. De rupsen van het eerste en tweede jaar van ontwikkeling in de winter, in de doorgangen geblokkeerd door een wormgat, winter.
In het voorjaar, gepropt in het hout van takken en stammen, maken ze nieuwe bewegingen, voornamelijk longitudinaal, van onder naar boven, met dwarse en schuine zijgalerijen. Twee keer overwinterd. Rupsen van een houtworm die in het voorjaar of aan het begin van de zomer van het derde jaar in het bos ruikt, bij de inlaat, verpoppen.
De paaiende rupsen houden in eerste instantie onder de schors in groepen van 20-30 rupsen in elk, het regelen van een gemeenschappelijke koers waarin ze overwinteren. Na de eerste overwintering - in het voorjaar groeien de rupsen en elk van hen maakt een afzonderlijke beweging in het bos. De bewegingen over de lengte hebben takken.
Een van de takken gaat meestal naar buiten en dient de rups om uitwerpselen te gooien. Nadat ze voor de tweede keer overwinterden, verpoppen de rupsen van een houtkweker die in de lente ruikt in het bos, gelegen bij de ingang. Minder vaak kruipen ze uit hout op zoek naar nieuwe plekken voor verpopping.
Bomen bewoond door houtworm rupsen verzwakken sterk, worden onstabiel voor schimmels en andere ziekten en sterven af. Meestal worden vrijstaande en marginale bomen van rassen met zachter hout beschadigd door de houthakker.
Maatregelen om houtbewerkers te bestrijden zijn slecht ontwikkeld. Het wordt meestal aanbevolen om zwaar geïnfecteerde bomen te vernietigen, de schors schoon te maken en de bomen te bedekken met een mengsel van klei en mullein tijdens de vlucht van de vlinders.
In de literatuur zijn er aanwijzingen voor de mogelijkheid van het vergiftigen van rupsen door ballen van watten of touw gedrenkt in koolstofdisulfide in de doorgangen door gaten in de cortex, gevolgd door hun beëindiging.
Cossus cossus
- Soort plaag: plaag voor fruitgewassen, plaag voor beschermende bebossing
- Rij: Lepidoptera - Lepidoptera
- Familie: houtbewerkers - Cossidae
Het is overal te vinden. Het beschadigt eik, wilg, populier, esp, berk, els, minder vaak - esdoorn, walnoot, fruit.
Vlinders zijn groot: vrouwtjes 85-95 mm, mannetjes 70-75 mm lang; voorvleugels zijn donkergrijs met een wazig grijs-wit patroon, talloze zwarte lijnen, achtervleugels zijn lichtbruin; het hele lichaam is bedekt met haren; antennes kam. Het ei is 1,5 mm groot, ovaal, lichtbruin met langwerpige zwarte strepen.
De rups is 85-105 mm lang, de jongere leeftijden zijn roze, de laatste leeftijd is zwartbruin, zwartgeel aan de buikzijde; voorzitter zwartbruin, glanzend, occipitale schild geelbruin. Pupa - 30-35 mm, donkerbruin, in een cocon van stukjes hout bevestigd met spinnenwebben.
Rupsen overwinteren twee keer: het eerste levensjaar - onder de schors, in familie passages, verstopt met stukjes en beetjes, het tweede levensjaar - in onafhankelijke passages, bewerkt in hout, voornamelijk in de lengterichting.
Na de tweede overwintering verpoppen rupsen eind mei - begin juni in dichte zijdeachtige cocons in doorgangen, rotte stronken en de oppervlaktelaag van grond aan de basis van de stammen. De ontwikkeling van de pop duurt van 20 tot 40 dagen. Vertrek van vlinders in juni - juli. Ze zijn actief in de avonduren.
Geen extra stroom nodig. Na de bevruchting legt het vrouwtje 20-70 eieren in de scheuren van de cortex, voornamelijk op het onderste deel van de stammen en bedekt het leggen van het ei met plakkerige afscheidingen, snel in de lucht.
In het eerste jaar van ontwikkeling van de rups gaan 4-5 eeuwen voorbij, in het volgende jaar 3-4, slechts 8 eeuwen. Tweejarige generatie. Vaker bevolkt het ongedierte verzwakte bomen die in ongunstige omstandigheden groeien.
Bevolkte bomen worden gemakkelijk geïdentificeerd door boormeel, uitwerpselen, bruin sap, dat uit de gaten stroomt en een scherpe geur van houtazijn heeft. Beschadigde bomen blijven achter in groei, verminderen de opbrengst aan zaden, fruit, worden ziek en drogen vaak uit.
Rupsen en poppen worden uitgeroeid door vogels - koekoek, vlaamse gaai, ekster, ekster, roek, specht, zee-eekhoorn, etc. De plaag wordt besmet door ruiters uit de families: ichneumonid, chalcid, braconid, tahin vliegt.
Beschermende maatregelen. Aantrekkelijkheid van insectenetende vogels tot bosopstanden. Het verwijderen en verbranden van bomen wordt aanzienlijk bevolkt door ongedierte en sterft. Injectie van insecticide in de rupsbanden met behulp van een dunne punt bevestigd in plaats van een spuitpistool op een knapzakspuit of rubberen bol.
Maatregelen ter bestrijding van fruitbomen
Ongedierte: de geurige houtkruidvlinder beschadigt alle fruitgewassen en veel bladverliezende bosbomen. Een grote vlinder met een spanwijdte tot 9 cm verschijnt in juni-juli.
Vrouwtjes leggen eieren tot half augustus. Elk is in staat om tot 1000 stukjes in scheuren in de schors te steken, vertakkende scheuten.
Voor het overwinteren schakelen rupsen over naar twee of drie zomerboomtakken, waarbij ze aan passages knagen. In het volgende seizoen worden ze nog steeds geen vlinders en verhuizen ze naar nieuwe, oudere takken voor voedsel en overwintering. Voor het derde seizoen knaagt de rups aan het uitgangsgat, verpopt zich in de tak en vliegt weg.
Maatregelen tegen geurige houtwormen: in geval van niet-massale schade aan tuinbomen door een plaag, moet u niet-vormende houtwormen geurige chlorophos (10 g per 1 liter water) in hun passages op boomtakken injecteren.
Je kunt watten gedrenkt in benzine gedrenkt in de doorgangen en vervolgens de inlaten bedekken met klei. Wanneer u de bewegingen opnieuw opent, kunt u de procedure herhalen. Vanaf het begin van augustus tot de val van bomen is het noodzakelijk om de kronen van bomen te inspecteren en jonge scheuten te verwijderen die door de plaag zijn beschadigd.
Arboretum - Nachtvlinder
Boomgeur - een toonaangevend nachtleven met vlinders. Het wordt ook de wilg genoemd.
verschijning
Mannetjes hebben een spanwijdte van ongeveer 70 millimeter en vrouwtjes zijn groter - hun spanwijdte is 75-100 millimeter.
De voorvleugels van de odorifer-timmerman kunnen grijs of grijsbruin zijn met vuile witte vlekken en donkere dwarslijnen, waardoor een marmerpatroon ontstaat.
De achtervleugels van een geurige timmerman zijn donkerbruin met donkere matte lijnen.
De borst in het bovenste gedeelte is donker en naar de buik toe licht deze op en wordt bijna wit. De buik is dik, donkergrijs. Het is bedekt met harige schubben. Vrouwtjes hebben een intrekbaar verschillende ovipositor.
leefgebied
Deze vlinders leven in West-Europa, China en de Middellandse Zee. Ze leven in de bossteppe en bosgebieden van de Kaukasus, Siberië, het Verre Oosten, Transcaucasië en Centraal-Azië.
Ze zijn te vinden in alle gebieden van loof- en gemengde bossen, in tuinen, parken en bosplantages. In de Kaukasus stijgen ze op naar de bovenste grens van het bos, en in Tadzjikistan en Turkmenistan leven ze in oases.
levensstijl
Het is een zittend soort en leidt een nachtelijke levensstijl. De vlucht valt eind mei en begin augustus. Aan de kust van de Zwarte Zee, bij warm weer, kan de vlucht half april beginnen. In Transcaucasia loopt het van mei tot juli en in Tuva en Buryatia van juni tot augustus.
Wilgentimmerman vliegt laag boven de grond. De vlucht duurt ongeveer 2 weken, voornamelijk 's nachts.
reproduktie
Vrouwtjes van deze vlinders leggen hun eieren, meestal in de spleten van bomen. In de koppeling kunnen er 700-1000 eieren zijn. Ze legt ze in stapels van 15-230 stukken. Eieren zijn langwerpig van vorm, ongeveer 1,2-1,7 millimeter lang, lichtbruin van kleur. Ze zijn bedekt met een kleverige substantie die bevriest in de lucht.
Rupsen van de eerste leeftijd creëren een gemeenschappelijke koers en blijven bij elkaar. De passages zijn gevuld met uitwerpselen van rupsen en boormeel. Na de winter knaagt elk individu diep in een aparte doorgang, waar ze zich ontwikkelen.
De volwassen rups maakt bewegingen met een diameter van spikes van 16 millimeter. Op bomen met dikke schors bewegen rupsen zich pas na de eerste winter, en op bomen met gladde dunne schors dringen ze eerder in het hout, meestal een maand na het uitkomen.
![De kleur van de geurige timmerman is een uitstekende vermomming. Het kan niet van hout worden onderscheiden](https://parasitex.bigbadmole.com/wp-content/uploads/2018/01/drevotochec-pahuchij-nochnaja-babochka-animal-reader..jpg)
Aan het einde van de zomer verlaat de rups de boom en graaft in de grond naast de boom. Daarna maakt ze een zijden cocon en voegt stukjes aarde aan de muren toe. In die cocon verpopt de rups.
Daarin brengt ze nog een winter door. In het voorjaar blijven volwassen rupsen in de boom en in juni verlaten ze de stam en veranderen in poppen in de grond.
Schade veroorzaakt door wilgenhoutwormen
De rupsen van deze vlinders schaden fruitbomen: appelbomen, pruimen, peren, kweeperen, kersen, kaki, abrikozen, duindoorn, moerbeien, wilde en Europese frambozen. Ook hebben populieren, elzen, berken, esdoorns, eiken, essen en andere bomen er last van.
Aromatische houtwormen zijn een zeldzame soort, dus het staat in het Rode Boek.
Bijtend hout - een gevaarlijke plaag van appelplantages
In de technologie van het kweken van appelbomen zijn bemestingssystemen en geïntegreerde bescherming een integraal en zeer duur onderdeel. De soortendiversiteit van plagen en ziekten vereist een constante monitoring van hun ontwikkeling en de implementatie van preventieve en preventieve beschermende maatregelen.
Tegenwoordig worden talloze soorten bladwormen, mottenmotten, zuigende plagen (trips, bladvliegen, cicaden, teken) en ziekteverwekkers van schimmelziekten goed bestudeerd en gereguleerd door ongedierte.Een uiterst schadelijk en gevaarlijk object vanwege een verborgen levensstijl is de corrosieve houtworm.
Het komt het meest voor in loofbossen, schuilplaatsen, parken. Een plaag is een polyfaag die fruit, in het bijzonder een appelboom, een peer, en in grote mate, bos soorten beschadigt: as, wilg, populier, esp, berk, els, eik, esdoorn en walnoot.
De houtworm veroorzaakt vooral schade in de zuidelijke regio's van Oekraïne en de Krim, waar het leidt tot de dood van hele arrays van fruitplantages.
In de tuin zijn slechts twee soorten schadelijk: de corrosieve houtworm en de geurige houtworm (deze laatste wordt genoemd vanwege de specifieke geur die wordt uitgestoten door de speciale klieren van de rups).
Man - met een spanwijdte van 50 mm, heeft een gevederde antennes. De vleugels zijn wit, tussen de aderen zijn er donkerblauwe of donkergroene talrijke vlekken (dezelfde op de rug - drie paren). De buik is donkerblauw met witte ringen en een borstel van witte schubben aan het einde.
Vrouw - tot 70 mm lang, heeft een lange legboor. Vlinders herleven in juni-juli, tegen de herfst leggen ze eieren afzonderlijk of in groepen van 20-200 exemplaren elk, ze aan de toppen en aan de vertakkende takken van scheuten, aan de basis van de knoppen. Vruchtbaarheid van vrouwtjes, volgens verschillende bronnen - van 1000 tot 2000 eieren.
Het ei is 0,8-1,2 mm lang, ovaal, heldergeel. Embryonale ontwikkeling duurt 10-12 dagen. De heropleving van de rupsen begint in het derde decennium van juni en gaat door in juli.
De rups is tot 60 mm lang, 7 mm dik, geel, soms roze, elk segment heeft zwarte stippen met korte haren. Hoofd, borst en anale schilden zijn donkerbruin.
Rupsen zijn 16-voet, leven onder de schors en in het bos van verschillende bomen en struiken. Eerst beschadigen jonge rupsen de huidige scheuten en bijten ze door een stengel of in de buurt van de nieren.
De getroffen scheuten drogen op en worden duidelijk zichtbaar tegen de groene kroon van bomen. In de herfst verplaatsen de rupsen zich naar dikke takken, bijten in hun weefsels, waar ze overwinteren, ontwikkelen het hele groeiseizoen en na de tweede overwintering verpoppen ze in juni-juli.
Dit proces is uitgebreid en duurt van mei tot augustus. Vlinders vliegen van half juni tot half augustus en leggen hun eieren op stammen en takken. Rupsen komen uit de eieren, dringen onder de schors door, voeden zich twee jaar lang met het hout van takken en stammen en knagen door passages onder de schors.
Vaak dergelijke schade - bewegingen bedekken de stam of tak met een ring en verstoren zo de sapstroom van hout. Onder een beschadigde boom zie je een bos roodbruine wormgaten, die de rups uit het gat van de baan gooit. Rupsen voeden zich tot oktober.
Beschadigde bomen verdorren, jonge bomen en zaailingen breken zelfs op de plaatsen van schade door een lichte wind. De schade van de corrosieve houtwormen manifesteert zich in de algemene verzwakking van bomen, die de afname van de algehele groei van scheuten en de opbrengst van fruit beïnvloedt.
Vechten tegen de bosrijke plaag
Het beperken van het aantal corrosieve houtbewerkers is een nogal lastige zaak. In de eerste plaats is dit de verwerving van gezonde zaailingen in kwekerijen, omdat met name het plantmateriaal zich ook verspreidt in de plaag.
Een van de essentiële elementen om de tuin tegen ongedierte te beschermen, is het snoeien en dunner worden van de kroon in de herfst-winterperiode; het helpt de takken te verwijderen die worden bewoond door schorskevers, gangtimmerman en eieren leggen van zijderupsen.
Ook creëert dit evenement de beste omstandigheden voor de volledige dekking van bladeren en vruchten met insecticiden tijdens het spuiten. Dode bomen moeten worden ontworteld en verbrand.
In tuinbouw- en windbrekende stroken is een goede schuilplaats voor deze plaag het planten van as, die ernstig is beschadigd door de corrosieve houthakker, dus deze "buurt" moet oppassen.
In de herfst en aan het einde van de winter moet het witwassen van de gaten worden uitgevoerd om ze te beschermen tegen vrieskuilen, de vorming van scheuren in de schors, zonnebrand. Het is ook noodzakelijk om de wonden aan de bomen te bedekken met tuinvar.
Garden var is een niet in water oplosbare viskeuze stof die wordt gebruikt om houtsneden en beschadigingen te behandelen. Het mengsel beschermt het beschadigde gebied van de plant tegen het binnendringen van schimmels, bacteriën en andere pathogenen erdoor, voorkomt de stroom van plantensap en beschermt tegen ongedierte.
Een tuinvar wordt gebruikt om wonden te beschermen na inenting, snoeien, schade door knaagdieren, ander ongedierte en parasieten, en ook na de vorming van scheuren van verschillende oorsprong op de stammen.
Er zijn veel gepatenteerde recepten voor het bereiden van een tuinvar. In de regel bestaat het uit bijenproducten (propolis, was), plantaardige en dierlijke vetten, alcohol, hars, ozokeriet, heteroauxine, as verkregen door het verbranden van de wijnstok.
Het gebruik van heteroauxine draagt bij aan de snelle genezing van wonden. Een goed voorbereide tuinvariëteit is gemakkelijk aan te brengen, het is plakkerig, droogt niet uit, barst niet bij warm weer en barst niet bij koud weer.
Een goed effect wordt gegeven door de boomstandaarden te bedekken met klei met mullein- of caseïnelijm (200-250 g per 10 l van het mengsel) met toevoeging van gastro-contactinsecticiden die geen fytotoxisch effect hebben. Met deze methode sterven sommige vlinders tijdens hun vertrek en sommige van de rupsen tijdens het binnendringen in het bos.
Met een zwakke populatie (tot 10%) van takken en boomtakken door de rupsen van deze plaag, worden ze vernietigd door contacteffecten in de insecticide-passages te injecteren, gevolgd door het afsluiten van de passages met klei, tuinvariëteiten en dergelijke.
In huistuinen in het vroege voorjaar worden rupsen in de paden van boomstammen en takken met draad doorboord en daarin insecticide-oplossingen geïnjecteerd.
Tijdens een massieve zomer van vlinders, eieren leggen en de uitgang van rupsen van bijtende houtwormen, wordt de BI-58 bespoten met een nieuwe, ke, 0.8-4.0 l / ha, Dursban 480, ke, 2.0 l / ha , Pirinexom, CE, 3,0 - 3,5 l / ha. De verwerking wordt uitgevoerd in juli en augustus met een interval van 12-14 dagen, en niet alleen de bladeren, maar ook de schors van de takken en stengels van de bomen zijn bedekt met een insecticide-oplossing.
Een effectieve maatregel om de verspreiding van rupsen te beheersen en te voorkomen, is het verwijderen en vernietigen van de huidige scheuten beschadigd (bevolkt) door de houtworm in boomgaarden en schuilplaatsen in augustus-september, waardoor de plantages met 95% van de rupsen kunnen worden gereinigd.
In de fruitboomgaarden van herfst- en winterrassen worden corrosieve houtwormen vernietigd door tegen de appelmot te spuiten.In zomerse variëteiten, wanneer bomen massaal worden bevolkt, zijn een of twee behandelingen nodig na het plukken van appels tijdens de periode van massale revival van rupsen.
Het aantal plagen wordt aanzienlijk beperkt door ruiterinsecten waarvan de larven parasiteren in rupsen van stekende houtwormen: Apanteles laevigatus Ratz., Sympiensis sericeicornis Nees., Pristomerus kwetsator Grav.
Sommige rupsen sterven aan schimmel- en bacterieziekten. Aanzienlijke sterfte van rupsen van de eerste leeftijd wordt waargenomen tijdens de periode van hun nederzetting, vooral bij winderig weer.
Opgemerkt moet worden dat vanwege de aanzienlijke schadelijkheid van houtboormachines (één rups een gezonde scheut of zelfs een deel van de kroon kan vernietigen), fabrikanten vaak een fout maken bij het bestrijden van de plaag, waarbij de consumptie van insecticiden wordt overschreden zonder rekening te houden met hun fytotoxiciteit. Dit leidt tot aanzienlijke schade aan het bladapparaat van de kroon door chemische brandwonden.
Het is bewezen dat deze in staat zijn om schadelijke onzuiverheden in de bodem te binden, om de beschermende functies van planten te mobiliseren. Ze omvatten specifieke enzymen die de weerstand van planten tegen ongunstige omstandigheden en stressvolle situaties verhogen.
Aminozuren in de samenstelling van humites dragen bij aan een verhoging van de concentratie van chlorofyl in planten, verhogen het niveau van fotosynthese, activeren fytohormonen, in het bijzonder auxinesynthese, en zorgen voor het evenwicht van microflora in de bodem. In stressvolle situaties voor planten heeft de introductie van aminozuren een therapeutisch effect.
Het is mogelijk om plantstress te beheersen met behulp van aminozuurpreparaten door hun toepassing voor bladbedekking. Bovendien wordt het gebruik ervan aanbevolen zowel vóór het begin van stress, als tijdens de werking ervan en daarna.
Experts zeggen dat een twee jaar oude appelboom per jaar 10-15 kg organische stoffen, 70 g stikstofmeststoffen (ammoniumnitraat), 200 g eenvoudig superfosfaat en 80 g kaliumsulfaat nodig heeft.
U moet de rompcirkels bemesten met een diameter van 2 m. De boom van het derde of vierde jaar heeft rompcirkels met een diameter van 2,5 m en verbruikt 15-20 kg organische stoffen, 150 g ammoniumnitraat, 250 g eenvoudig superfosfaat en 140 g kaliumsulfaat per jaar.
De boomstamcirkel van een appelboom van het vijfde tot zesde jaar neemt toe tot 3 m en de jaarlijkse vraag naar micro-elementen voor elke boom groeit als volgt: organische stoffen - 20-30 kg, stikstofmeststoffen - 210 g, fosfaten - 350 g, kaliummeststoffen - 190 g.
In een appelboom van negen jaar of ouder hebben cirkels in de buurt van de stengel een diameter van 4,5 m, de jaarlijkse vraag naar sporenelementen: organische meststoffen - 50-60 kg, stikstof - 280 g, fosfaat - 0,5 kg, kaliummeststof - 340 g.
Fosfaten, kaliummeststoffen en de volledige hoeveelheid organische stoffen worden in de herfst geïntroduceerd onder het graven van de rompcirkel (in de eerste drie jaar - 12-15 cm diep). Na het derde levensjaar van de appelboom, wanneer het wortelsysteem dieper gaat, worden meststoffen aangebracht op speciaal gemaakte drie of vier putten tot een halve meter diep, op een afstand van 1,0-1,5 m van de boomstam.
Tweederde van stikstofmeststoffen wordt toegepast tijdens het ontluiken, en een derde na appelbloesem, hiervoor kunt u ammoniumnitraat, humus of ureum gebruiken. Het is beter om ze vaak en in vloeibare vorm in de nabije stengelcirkels van de boom te brengen - als een oplossing van lage concentratie kunstmest in zuiver water.
Laat een reactie achter